ขุนเขาแห่งศรัทธา: "หลวงปู่แหวน สุจิณโณ"
และตำนาน "กริ่งอรหัง" รุ่นแรกพลิกแผ่นดิน
ท่ามกลางทิวเขาเสียดฟ้าแห่งอำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่ ณ วัดดอยแม่ปั๋ง คือที่พำนักของพระอริยสงฆ์ผู้เปรียบเสมือน "เพชรน้ำหนึ่ง" แห่งวงการกรรมฐาน หลวงปู่แหวน สุจิณโณ ผู้ที่แม้แต่กษัตริย์ยังเสด็จฯ ไปกราบไหว้ ผู้ที่เปี่ยมด้วยจริยวัตรอันงดงามและพลังจิตที่เลื่องลือไปทั่วแผ่นดิน
เครดิตภาพ : https://www.thaprachan.com/amulet_detail/WH01012435
แต่น้อยคนนักที่จะรู้ลึกถึงปฐมบทแห่งชีวิต และเบื้องหลังการสร้าง "พระกริ่งรุ่นแรก" ที่ท่านลงมือเททองด้วยองค์เอง... วัตถุมงคลที่ได้ชื่อว่าศักดิ์สิทธิ์ที่สุดรุ่นหนึ่งในสายกรรมฐาน
ปฐมบท: จากลูกหลานช่างตีเหล็ก สู่ร่มกาสาวพัสตร์
ย้อนกลับไปเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2430 (ตรงกับวันจันทร์ ขึ้น 3 ค่ำ ปีกุน) ณ บ้านนาโป่ง (หรือบ้านหนองบอน) จ.เลย เด็กชาย "ญาณ" หรือ "ยาน" ได้ถือกำเนิดขึ้นในตระกูล "รามศิริ" โดยเป็นบุตรคนสุดท้องของพ่อสายและแม่แก้ว ครอบครัวประกอบอาชีพช่างตีเหล็ก ซึ่งต้องใช้ความอดทนและแข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้า
จุดเปลี่ยนสำคัญของชีวิต เกิดขึ้นจาก "คำสัญญาที่มีต่อมารดา" ก่อนท่านจะสิ้นใจ แม่แก้วได้ฝากฝังให้ลูกชายบวชเพื่ออุทิศส่วนกุศล และขอให้บวชไม่สึก เพื่อหนีจากวัฏสงสาร ด้วยความกตัญญู เด็กชายญาณจึงก้าวเข้าสู่ร่มเงาพระพุทธศาสนา บรรพชาเป็นสามเณรเมื่ออายุเพียง 13 ปี ฝ่ายมหานิกาย โดยมี พระอาจารย์คำมา เป็นพระอุปัชฌาย์ และได้รับชื่อใหม่ว่า “แหวน”
อัจฉริยภาพแห่งสามเณรน้อย
แม้จะเป็นเพียงสามเณรวัยกระเตาะ แต่ "สามเณรแหวน" กลับฉายแววแห่งปราชญ์อย่างชัดเจนแตกฉานในอักขระ: สามารถอ่านจารึกใบลาน ทั้งภาษาขอมและภาษาล้านนาได้อย่างเชี่ยวชาญ เคร่งครัดในวัตรปฏิบัติ: ท่านฉันอาหารเพียงมื้อเดียว ไม่เสพเนื้อสัตว์ และหมั่นเจริญสมาธิภาวนา
บุคลิกภาพ: สุขุม พูดน้อย และดูเคร่งขรึมเกินวัย เป็นที่น่าเลื่อมใสแก่ผู้พบเห็น
พื้นฐานที่แน่นหนานี้เอง คือรากฐานที่หล่อหลอมให้ท่านกลายเป็นพระป่าสายปฏิบัติผู้ยิ่งใหญ่ในกาลต่อมา
กำเนิด "กริ่งอรหัง": จักรพรรดิแห่งพระกริ่งสายเหนือ
ในปี พ.ศ. 2517 วงการพระเครื่องต้องจารึกเหตุการณ์สำคัญ เมื่อมีการจัดสร้างพระกริ่งรุ่นแรกของหลวงปู่แหวน โดยใช้ชื่อนามมงคลว่า “พระกริ่งอรหัง”
ความพิเศษที่ทำให้พระกริ่งรุ่นนี้เป็น "ที่สุด" ไม่ใช่เพียงแค่ชื่อรุ่น แต่คือ "พิธีกรรม" ที่หลวงปู่แหวนทุ่มเทให้อย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน
ฤกษ์มหามงคล: 6 มกราคม 2517
พิธีเททองหล่อพระกริ่งอรหังจัดขึ้น ณ ลานหน้ากุฏิของหลวงปู่บนดอยแม่ปั๋ง บรรยากาศเต็มไปด้วยความศักดิ์สิทธิ์และเข้มขลัง
สายสิญจน์เชื่อมจักรวาล: มีการโยงด้ายสายสิญจน์จากพระประธานในพระวิหาร พาดผ่านออกมายังหน้ากุฏิหลวงปู่ และโยงไปพันรอบต้นไม้ใหญ่กลางแจ้งที่แผ่กิ่งก้านสาขาปกคลุมมณฑลพิธี ล้อมรอบเตาหลอมและชนวนมวลสารศักดิ์สิทธิ์ทั้งปวง
หลวงปู่เททองด้วยองค์เอง: นี่คือภาพจำประวัติศาสตร์ หลวงปู่แหวนเป็นผู้จุดเทียนชัยและจับสายสิญจน์เททองหล่อพระด้วยตัวท่านเอง ซึ่งเป็นสิ่งที่ท่านทำให้ยากมาก เพราะโดยปกติท่านมักจะเพียงแค่อธิษฐานจิตกล่องวัตถุมงคลเท่านั้น การที่ท่านลงมาร่วมในขั้นตอนการ "กำเนิดองค์พระ" (เททอง) แสดงให้เห็นถึงเจตนาและความตั้งใจอันแรงกล้า
บทสวดเหนือโลก: ตลอดพิธี พระสงฆ์เจริญพระพุทธมนต์บท "ธัมมจักกัปปวัตนสูตร" (ปฐมเทศนา) และบท "ชยันโต" กึกก้องทั่วขุนเขา เพื่อบรรจุพลังแห่งชัยชนะและความหลุดพ้นลงสู่เนื้อโลหะ
บทสรุป: มรดกธรรมในรูปลักษณ์โลหะ
"พระกริ่งอรหัง ปี 2517" จึงไม่ใช่แค่รูปหล่อโลหะ แต่คือสัญลักษณ์แห่งความบริสุทธิ์ของ "พระอรหันต์" ที่ผ่านการหล่อหลอมจากชนวนศักดิ์สิทธิ์และพลังจิตของหลวงปู่แหวนตั้งแต่ขั้นตอนแรกจนจบกระบวนการ
สำหรับนักสะสม นี่คือพระกริ่งที่ "ครบเครื่อง" ที่สุดรุ่นหนึ่ง ทั้งประวัติผู้สร้างที่บริสุทธิ์ (ดั่งเหล็กกล้าที่ถูกตีจนแกร่ง) และพิธีกรรมที่ถูกต้องตามตาราโบราณ เป็นเพชรน้ำเอกแห่งดอยแม่ปั๋งที่ใครมีไว้ครอบครอง ย่อมถือว่าเป็นมงคลสูงสุดแก่ชีวิต
ความคิดเห็น