พระร่วงนั่งซุ้มเรือนแก้ว กรุบ้านทหารจังหวัดสุพรรณบุรี
เปิดตำนาน "พระร่วงนั่งซุ้มเรือนแก้ว" กรุบ้านละหาร (บ้านทหาร) สุพรรณบุรี: เพชรน้ำเอกเนื้อสนิมแดง ศิลปะลพบุรีที่ซ่อนกายใต้ถุนเรือน
หากเอ่ยถึงเมืองสุพรรณบุรี นักสะสมมักนึกถึงพระผงสุพรรณหรือพระมเหศวร แต่ทว่าในดินแดนยุทธหัตถีแห่งนี้ ยังมี "ของกายสิทธิ์" อีกหนึ่งแขนงที่ซ่อนเร้นกายมานานนับพันปี นั่นคือ "พระร่วงนั่งซุ้มเรือนแก้ว เนื้อชินตะกั่วสนิมแดง" แห่งกรุบ้านละหาร (หรือที่บางท่านเรียก กรุบ้านทหาร) ต.บ้านกร่าง อ.ศรีประจันต์ วัตถุมงคลที่เปี่ยมด้วยมนต์ขลังแห่งศิลปะลพบุรี ซึ่งอุบัติขึ้นอย่างปาฏิหาริย์ใต้ผืนดินธรรมดา
ปฐมบทแห่งการค้นพบ: นิมิตฝันและไหโบราณใต้ถุนเรือน
ย้อนกลับไปเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๑๓ ณ บ้านของ นายสงวน ชาวบ้านตำบลบ้านกร่าง ได้เกิดเหตุบังเอิญที่เป็นจุดเริ่มต้นของตำนาน เมื่อนายสงวนสังเกตเห็น "ก้อนอิฐโบราณ" โผล่พ้นดินขึ้นมาบริเวณใต้ถุนบ้าน ด้วยเกรงว่าลูกหลานจะเดินสะดุดหกล้ม จึงตัดสินใจนำเสียมมาขุดออก
แต่ยิ่งขุดลึก ยิ่งพบความอัศจรรย์ เมื่อปลายเสียมกระทบเข้ากับ "กระปุกสังคโลกโบราณ" ภายในบรรจุพระร่วงนั่งซุ้มเรือนแก้วเนื้อตะกั่วสนิมแดงแดงจัดจ้านจำนวนกว่า ๖๐ องค์ และพระร่วงยืนอีก ๒ องค์ ด้วยใจที่เปี่ยมกุศล เขาจึงแจกจ่ายให้ญาติพี่น้องไปบูชาจนหมด
เรื่องราวยังไม่จบเพียงเท่านี้ เมื่อ ลูกสาวของนายสงวน เกิดนิมิตฝันประหลาดว่า "ยังมีสมบัติล้ำค่าฝังอยู่ใต้ถุนบ้านอีกมหาศาล" นายสงวนจึงตัดสินใจเปิดหน้าดินขุดค้นอย่างจริงจังอีกครั้ง และสิ่งที่ปรากฏก็ทำเอาชาวบ้านกร่างต้องตะลึง เมื่อพบพระร่วงนั่งซุ้มเรือนแก้วและพระนาคปรก พิมพ์ต่างๆ อีกนับพันองค์ รวมไปถึงพระพุทธรูปสัมฤทธิ์ศิลปะลพบุรีองค์เขื่องอีก ๑ องค์ นอนสงบนิ่งรอเวลาที่จะขึ้นมาประกาศศักดา
พุทธศิลป์อลังการ: ศิลปะลพบุรีในแผ่นดินสุพรรณ
พระร่วงนั่งซุ้มเรือนแก้ว กรุบ้านละหาร มีพุทธศิลป์ที่โดดเด่นและแตกต่างจากพระกรุอื่นในสุพรรณบุรีอย่างสิ้นเชิง โดยเป็นศิลปะ "ลพบุรีบริสุทธิ์" ที่แผ่อิทธิพลเข้ามา
พิมพ์ทรง: มีสัณฐานคล้าย "ใบเสมา" องค์พระประทับนั่งปางสมาธิราบบนฐานบัวเม็ด (อาสนะ) ภายในซุ้มเรือนแก้ว
พุทธลักษณะ: องค์พระล่ำสัน บึกบึน พระอุระกว้าง พระอุทร(ท้อง)พลุ้ยเล็กน้อย ดูเข้มขลังดุดัน ทรงเครื่องภูษาราชวัตร สวมอุณหิส (มงกุฎเทริด) และกรองศอ (สร้อยคอ) กำไลรัดต้นแขน ครบเครื่องเรื่องความอลังการ
รูปทรงพิเศษ: เป็นพระที่ "ต้อ" (เตี้ยล่ำ) และมีฐานหนากว้าง ทำให้สามารถ "วางตั้งได้" โดยไม่ต้องพิง
เนื้อหา: เป็นเนื้อชินตะกั่วที่ผ่านกาลเวลานับร้อยปี จนเกิดปฏิกิริยาเป็น "สนิมแดง" (แดงลูกหว้า หรือ แดงเปลือกมังคุด) ปกคลุมทั่วองค์ บางองค์มีไขขาวแทรกซึม สวยงามซึ้งตา
พุทธคุณ: มหาอุดและคงกระพันชาตรี
ขึ้นชื่อว่า "พระร่วงรางปืน" หรือ "พระศิลปะลพบุรี" ย่อมเป็นที่รู้กันในหมู่นักเลงพระว่า "เหนียว" เป็นที่สุด พระร่วงนั่งซุ้มเรือนแก้ว กรุบ้านละหาร ก็เช่นกัน ได้รับการกล่าวขานถึงประสบการณ์ด้าน คงกระพันชาตรี แคล้วคลาด และมหาอุด อย่างโชกโชน เหมาะสำหรับชายชาตรี ข้าราชการ ทหาร ตำรวจ หรือผู้ที่ต้องการเกราะคุ้มกันภัย
บทสรุปตลาดพระ
ปัจจุบัน พระเครื่อง พระร่วงนั่งซุ้มเรือนแก้ว กรุบ้านละหาร สภาพสวยสมบูรณ์ที่มีสนิมแดงจัดๆ เริ่มหายากขึ้นทุกวัน เนื่องจากจำนวนที่พบแม้จะดูเหมือนมากในตอนแรก (หลักพันองค์) แต่ด้วยความนิยมและประสบการณ์ที่ประจักษ์ ทำให้พระกระจายไปอยู่ในรังของนักสะสมชั้นนำจนหมด จัดเป็น "พระดีนอกสายตาที่ราคาเริ่มขยับ" ใครมีไว้ครอบครองจงเก็บรักษาให้ดี เพราะนี่คือมรดกทางศิลปะและพุทธคุณแห่งลุ่มน้ำท่าจีน

ความคิดเห็น